Ks. Rafał Trytek: Tajemnica Nieskończoności

           W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Umiłowani w Panu Jezusie. Pan Jezus czyni cuda jeden po drugim, które świadczą o Jego Boskiej mocy. O tym, że jest On Przedwieczny. Dla nas, którzy jesteśmy stworzeniami skończonymi, wieczność, przedwieczność, nieskończoność są rzeczami, pojęciami, które przyprawiają nas o ból głowy. Gdy zastanawiamy się nad tym, co było, gdy nas jeszcze nie było. Czas bowiem jest czymś, co zostało stworzone i my wyobrażamy sobie całe nasze życie jako pewien ciąg zdarzeń, które jak gdyby nigdy się nie kończy. 

Wiemy, w teorii przynajmniej, że nasze życie będzie miało kres, ale w praktyce bardzo trudno jest nam sobie to wyobrazić. Nie potrafimy wyobrazić sobie, że Bóg był zawsze, że nigdy nie miał początku. Był zawsze, jest Bytem sam z siebie. Jest Bytem, który nie jest uwarunkowany, który nie jest stworzony, z którego pochodzi każdy byt,  wszystko, co jest stworzone. To jest prawda, która nie mieści się nam dosłownie w głowie, bo nasze głowy są stworzone i są skończone. Nie ma w nas nieskończoności. I stąd też nasze życie wyobrażamy sobie zawsze jako coś, co ma granice.

O PIERWSZYCH SOBOTACH MIESIĄCA

    W dniu 10.XII.1925 r. Matka Najświętsza objawiając się siostrze Łucji ukazała jej Swe Serce otoczone cierniami i powiedziała:

 

„Spójrz córko moja na to Serce otoczone cierniami, którymi ludzie niewdzięczni ranią mnie co chwila – bluźnierstwami i zniewagami. Ty przynajmniej staraj się pocieszyć Mnie i oznajmij w Moim imieniu , że przybędę w godzinę śmierci z łaskami potrzebnymi do Zbawienia tym wszystkim, którzy w pierwsze soboty pięciu następujących po sobie miesięcy wyspowiadają się, przyjmą Komunię św., odmówią różaniec i będą mi towarzyszyć przez 15 minut w rozważaniu wszystkich tajemnic Różańca św., a to wszystko aby wynagrodzić Mojemu Niepokalanemu Sercu”.

Św. Jan Maria Vianney: Uwolnienie dusz z czyśca

 

Ojciec Charbel i dusze czyśćcowe

        Ojciec Charbel modlił się szczególnie za chorych, o nawrócenie grzeszników i za dusze w czyśćcu, zwłaszcza te najbardziej opuszczone.Poprosił także innych o wsparcie, stwierdzając:

«Zawsze praktykujcie jakąś nabożność, aby pomóc duszom w czyśćcu, bo w ten sposób oddajecie się Bogu, a Pismo Święte mówi: „Kto daje ubogim, pożycza Bogu”. Jeśli Bóg nie przegapi swojej nagrody za szklankę zimnej wody ofiarowanej w Jego Imieniu, o ileż większa będzie nagroda dla dobroczyńcy duszy w czyśćcu, która jest mu droga i która cierpi!

Ojciec Garrigou Lagrange: Błogosławione dusze

 

Kilka słów o o. M. Kolbe i fałszywych kanonizacjach

  

                Dziś, w święto Wszystkich Świętych (art. z wczoraj - przyp. Redakcji Katolik-GKT"), trzeba powiedzieć kilka słów o fałszywych kanonizacjach posoborowego neokościoła. Nie chodzi nawet w tym miejscu o pseudo-kanonizacje fałszywych "świętych", takich jak np. wszyscy kolejni soborowi i posoborowi pseudopapieże, czy matka Teresa z Kalkuty albo s. Faustyna Kowalska. To oczywisty nonsens. Większy problem stanowią natomiast "kanonizacje" osób, które rzeczywiście zasługują na chwałę ołtarzy i są de facto świętymi (czcimy ich właśnie dziś, w święto Wszystkich Świętych, kiedy Kościół czci tych wszystkich, którzy cieszą się chwałą Nieba, ale są nieznani z imienia, lub nie zostali jeszcze de iure kanonizowani w uroczystym procesie kanonicznym). Przykładem takiej osoby jest m.in. polski franciszkanin, o. Maksymilian Maria Kolbe, założyciel MI. 

Omnium Sanctorum, orate pro nobis!