Niniejsza strona "Rycerza Niepokalanej 1922", jest jedynym oficjalnym organem Rycerstwa Niepokalanej 1917 w Polsce oraz III Zakonu Od Pokuty

 Drodzy Wierni!

     Jak zauważyliście zostało wznowione wydawanie pisma „Rycerz Niepokalanej 1922” w formie miłej dla serca i duszy każdego katolika: w duchowości o. Maksymiliana Kolbe, w duchu miłości Pana Boga i Niepokalanej Matki Najświętszej, bez żadnych naleciałości modernistycznych.
W obecnych czasach, pismo to katolickie w swej formie i przekazie napotyka wiele różnych przeszkód i barier, co blokuje jego rozwój i dotarcie do szerszego grona odbiorców.
Jedną z nich jest nikły zasób środków finansowych, z którymi boryka się Redakcja. Jednakże mocno wierzymy, iż Najświętsza Maryja Panna, która jest patronką „Rycerza” dopomoże nam w szerzeniu Jej wielkiego miłosierdzia i miłości poprzez pomoc w wydawaniu Jej miesięcznika i docieraniu do coraz to nowych środowisk tak w Kraju jak i za granicą.
„Na końcu Moje Niepokalane Serce zatriumfuje!”Matka Boża w Fatimie
W Jezusie i Maryi Brat Rajmund
Prosimy o dobrowolna ofiarę na konto: 
Bank PKO S.A.      46124042721111000048322759
Dobra jest modlitwa z postem, a jałmużna więcej znaczy, niźli chowanie skarbów złota, albowiem jałmużna od śmierci wybawia, ona oczyszcza grzechy i czyni, że się znajduje miłosierdzie i żywot wieczny – Tob 12, 8–9

czwartek, 19 marca 2026

Św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

S. Joseph Sponsi Beatae Mariae Virginis, Confessóris.

Ewangelia nazywa św. Józefa «mężem sprawiedliwym»: Stopień tej sprawiedliwości, czyli świętości, był bardzo wysoki, skoro Bóg wybrał go na męża Najświętszej Dziewicy i opiekuna swojego Syna. Ewangelia ukazuje jego doskonałe poddanie woli Bożej oraz poświęcenie dla Jezusa i Maryi.

Św. Józef jest wzorem ojca rodziny. W Kościele wschodnim czczono św. Józefa w oktawie Bożego Narodzenia już w VIII wieku. Na Zachodzie jego kult rozpoczął się znacznie później i był związany z rozmaitymi datami. Datę 19 marca ustalono w XV wieku. Papież Pius IX ogłosił św. Józefa patronem całego Kościoła.
Sanctíssimæ Genetrícis tuæ Sponsi, quǽsumus, Dómine, méritis adjuvémur: ut, quod possibílitas nostra non óbtinet, ejus nobis intercessióne donétur.
Prosimy Cię, Panie, niech nas wspomagają zasługi Oblubieńca Twojej Najświętszej Rodzicielki, abyśmy za jego wstawiennictwem otrzymali to, czego nie możemy sami uzyskać.