25 Marca Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny

"A Słowo stało się ciałem i mieszkało między nami".

- Jedna z najdonioślejszych prawd i tajemnic naszej religii oraz główna oś około której toczy się historia ludzkości - to Wcielenie drugiej Osoby Bożej, Syna Bożego, za sprawą Ducha Świętego, w łonie Najświętszej Maryi Panny, a zwiastuje ją wysłaniec Boży archanioł Gabriel.

Ludzkość przez nieposłuszeństwo Ewy na śmierć skazana otrzymuje przez pokorne oddanie się Maryi Bogu nową "matkę życia".

- Święto to obchodzono na Wschodzie już w V wieku, na Zachodzie przed Grzegorzem Wielkim.

- Pełni radosnego nastroju przyłączamy się w Introicie do wspaniałego orszaku, otaczającego i wielbiącego Matkę Bożą. To, co prorok Izajasz królowi Achazowi zapowiedział, wypełnia się w cichym domku nazaretańskim (Lek. i Ew). Anielskie pozdrowienie w Ofiarowaniu stanowi echo słów Ewangelii. W Komunii św. Syn Boży wstępuje i do naszych serc (Kom.).

- Odnówmy zwyczaj odmawiania modlitwy "Anioł Pański" w rodzinach!

Za: Mszał, ks. Rudolf Tomanek, Katowice 1957 r.

Przepisy Starego Prawa ustały

 

Kapłaństwo katolickie

 

Nawyk rozmawiania z Bogiem

 

Św. Benedykta, Opata

Św. Benedykta, Opata

S. Benedicti Abbatis

Św. Benedykt urodził się w Nursji około roku 480. Rozpoczął studia w Rzymie, lecz idąc za głosem łaski Bożej przerwał je i usunął się na pustkowie w Subiaco. Przez dwa lata wiódł życie pustelnicze. Gdy zaczęli gromadzić się koło niego uczniowie, założył w okolicy dwanaście małych klasztorów. Później przeniósł się na Monte Cassino i w r. 529 założył tam klasztor, który stał się kolebką zakonu. Na Monte Cassino św. Benedykt napisał regułę, która do dzisiaj stanowi podstawę ascezy Benedyktynów, Cystersów, Trapistów, Sylwestrynów, Oliwetanów i Walombrozjanów oraz licznych zgromadzeń żeńskich. Ze względu na rolę, jaką klasztory benedyktyńskie spełniły w Europie, nazywa się św. Benedykta ojcem kultury zachodniej. Św. Benedykt zmarł 21 marca 547 r. na Monte Cassino. Msza o świętym Opacie została ułożona na jego święto. Dopiero później stała się Mszą wspólną.

Intercéssio nos, quǽsumus, Dómine, beáti Benedícti Abbátis comméndet: ut quod nostris méritis non valémus, ejus patrocínio assequámur.

Prosimy Cię, Panie, niech nas Tobie poleca wstawiennictwo świętego Benedykta, Opata, abyśmy za jego przyczyną otrzymali to, czego nie zdołamy wyjednać naszymi zasługami.

Modlitwa do Matki Bożej za dusze w czyśćcu

 

Św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

S. Joseph Sponsi Beatae Mariae Virginis, Confessóris.

Ewangelia nazywa św. Józefa «mężem sprawiedliwym»: Stopień tej sprawiedliwości, czyli świętości, był bardzo wysoki, skoro Bóg wybrał go na męża Najświętszej Dziewicy i opiekuna swojego Syna. Ewangelia ukazuje jego doskonałe poddanie woli Bożej oraz poświęcenie dla Jezusa i Maryi.

Św. Józef jest wzorem ojca rodziny. W Kościele wschodnim czczono św. Józefa w oktawie Bożego Narodzenia już w VIII wieku. Na Zachodzie jego kult rozpoczął się znacznie później i był związany z rozmaitymi datami. Datę 19 marca ustalono w XV wieku. Papież Pius IX ogłosił św. Józefa patronem całego Kościoła.

Sanctíssimæ Genetrícis tuæ Sponsi, quǽsumus, Dómine, méritis adjuvémur: ut, quod possibílitas nostra non óbtinet, ejus nobis intercessióne donétur.

Prosimy Cię, Panie, niech nas wspomagają zasługi Oblubieńca Twojej Najświętszej Rodzicielki, abyśmy za jego wstawiennictwem otrzymali to, czego nie możemy sami uzyskać.